W dzisiejszych czasach terminy „psychopatia” i „socjopatia” traktowane są tożsamo i wkomponowane zostały w określenie „osobowości dyssocjalnej”.
Dział: Zdaniem psychologa
Człowiek bezsprzecznie jest istotą społeczną. Dlaczego? Na różnych etapach życia, w różnym stopniu i w różnym celu są jednostce potrzebne inne osoby.
Uzależnienie wydaje się być jednym z tych zaburzeń, które wzbudzają bardzo wiele dyskusji, a nawet kontrowersji. Jest to bowiem jedna z nielicznych chorób, o których wiele osób mówi między innymi: „ma to na własne życzenie”, „gdyby inaczej się zachowywał, to byłby zdrowy”, „zasłużyła na to”, a nawet – „to wcale nie jest choroba”. Z jakichś przyczyn, które poruszone szerzej zostaną poniżej, opinie dotyczące uzależnień są skrajnie odmienne od tych dotyczących innych chorób – relatywnie rzadko usłyszeć można obwinianie kogoś za chorowanie na cukrzycę czy też, pozostając w obszarze zaburzeń chorób psychicznych, depresję czy chorobę afektywną dwubiegunową.
Praca z osobą, która znajduje się w okresie adolescencji i przejawia zachowania ryzykowne, może być zarówno bardzo wymagająca i dostarczająca wielu wyzwań, jak i nieść wiele satysfakcji.
Problem zachowań polegających na szkodzeniu samemu sobie (zachowania autodestruktywne), obserwujemy coraz częściej. Zachowania autodestruktywne są rodzajem szkodzenia, krzywdzenia samego siebie, niszczenia siebie. To rodzaj oddziaływania, którego skutki mogą pojawić się natychmiast lub będą odroczone w czasie. To działania mające na celu wywołanie psychicznej i/lub fizycznej szkody samemu sobie.
Człowiek bezsprzecznie jest istotą społeczną. Dlaczego? Na różnych etapach życia, w różnym stopniu i w różnym celu są jednostce potrzebne inne osoby.
Doświadczenie traumy to doświadczenie cierpienia i bólu. Trauma dziecięca jest doświadczeniem bardzo obciążającym ogólne funkcjonowanie człowieka. Można stwierdzić, że jest to wielce obciążające doświadczenie, ze względu na to, iż dziecko nie jest na tyle dojrzałe, wyposażone w odpowiednie zdolności, mechanizmy, sposoby radzenia sobie z tak silnym (dys)stresem, jakim jest wydarzenie traumatyczne. Dlatego też działania natychmiastowe, kompleksowe, interdyscyplinarne, w które również pracownik socjalny jest zaangażowany, są tak istotne w procesie pomocy dziecku, które doświadczyło traumy.
Ekspozycja na przemoc jest jednym z najczęstszych i najpoważniejszych źródeł stresu u człowieka [1]. Istnieją rozmaite formy przemocy, jednak w tym artykule najwięcej uwagi poświęcone zostanie przemocy, która stosowana jest wobec dzieci.
Bezsprzecznie sytuacja epidemii w znaczącym stopniu wpłynęła na życie rodzinne. Zjawisko epidemii zmieniło doświadczenia partnerów i całych rodzin, również w ciągu pokoleniowym, jednocześnie stawiając nowe wyzwania przed pracownikami socjalnymi.
Dorosłe Dzieci Alkoholików (DDA) to osoby, których trudne doświadczenia z przeszłości związane z wychowywaniem się w rodzinach, w których obecne było uzależnienie, mogą wpływać na ich teraźniejszość. Jak można im skutecznie pomóc?