Seksualność osób z niepełnosprawnością intelektualną jest zagadnieniem i obszarem wciąż budzącym wiele emocji i wątpliwości. Jednym z najpowszechniejszych mitów funkcjonujących w naszym społeczeństwie jest przekonanie, że osoby z niepełnosprawnością intelektualną są aseksualne, a więc nie posiadają żadnych potrzeb i pragnień w tej sferze swojego funkcjonowania.
Dział: Zdaniem psychologa
Schizofrenia występuje na całym świecie, we wszystkich kręgach kulturowych. Choruje na nią około między 1 a 1,6 % światowej populacji.
Statystyki są alarmujące – Polska jest na drugim miejscu w Europie pod względem liczby samobójstw osób nieletnich. W latach 2015–2016 w Polsce ponad 11 tysięcy osób targnęło się na własne życie, blisko 55% przypadków zakończyło się zgonem. Spośród tej liczby, 1029 dzieci, młodzież i młodzi dorośli do 24. roku życia.
Psychoterapia w Polsce od wielu lat jest relatywnie ekskluzywną formą uzyskiwania wsparcia. Pomimo że psychoterapeutów na rynku jest coraz więcej, nie każdy może z tej formy skorzystać, opłacając samemu sesje terapeutyczne.
Zachęcanie klientów do skorzystania ze wsparcia i leczenia w przypadku podejrzenia zaburzeń lękowych przez pracowników socjalnych wymaga przede wszystkim stworzenia atmosfery wspierania. Nawiązanie oraz podtrzymanie kontaktu jest podstawą, rokującą na budowanie współpracy i zaufania. Jednak aby podjąć te działania, warto przyjrzeć się zagadnieniom zaburzeń lękowych i jednej z metod terapii poznawczo-behawioralnej.
Chociaż na przestrzeni ostatnich lat obserwuje się wzrost zgłaszanych przypadków wykorzystywania seksualnego dzieci, trudno jest jednoznacznie stwierdzić, czy skala zjawiska rośnie, czy też wzrasta poziom świadomości społecznej w zakresie istnienia problemu, który implikuje większą gotowość do zgłaszania podejrzeń dotyczących wykorzystywania i lepszą wykrywalność molestowania, zarówno przez społeczeństwo, jak i przez profesjonalistów. Powyższy fakt obliguje do zgłębiania wiedzy na temat różnic między naturalną aktywnością seksualną dzieci a zachowaniami, które świadczą o przemocy seksualnej kierowanej względem dzieci.
Powodzenie terapii wychodzenia z uzależnienia zależy od gotowości młodego człowieka do współpracy i otwartości na rozmowę o swoich trudnościach, od gotowości do zmiany, relacji terapeutycznej, ale przede wszystkim wewnętrznej motywacji. Narzędziem wspierającym osobą uzależnioną w drodze z wychodzenia z nałogu jest dialog motywujący.
Diagnoza pod kątem zaburzeń osobowości wzbudza niepokój i jest kontrowersyjna dla wielu pacjentów. Patrzenie na człowieka wyłącznie przez pryzmat zaburzonej (chorej) osobowości jest szkodliwe, podobnie jak rozpatrywanie zaburzenia tylko w zakresie kryteriów diagnostycznych. Chorego często dotyka stygmatyzacja, a samemu zaburzeniu osobowości towarzyszy szereg mitów, z którymi należałoby się rozprawić.
Diagnoza pod kątem zaburzeń osobowości wzbudza niepokój i jest kontrowersyjna dla wielu pacjentów. Patrzenie na człowieka wyłącznie przez pryzmat zaburzonej (chorej) osobowości jest szkodliwe, podobnie jak rozpatrywanie zaburzenia tylko w zakresie kryteriów diagnostycznych. Chorego często dotyka stygmatyzacja, a samemu zaburzeniu osobowości towarzyszy szereg mitów, z którymi należałoby się rozprawić.
Rodzice, którzy z powodów ekonomicznych wyjeżdżają za granicę kraju, pozostawiają dzieci i rodziny w sytuacji, która staje się dla wszystkich poważnym wyzwaniem. Rozłąka z rodzicem czy rodzicami trwa kilka, a nawet kilkanaście lat. Pogoń za nadzieją na poprawę statusu ekonomicznego nierzadko wywołuje potrzebę wsparcia psychologicznego nie tylko dla dzieci, które zostają w kraju, ale także pozostałych opiekunów.
Czym jest PSR, czyli Podejście Skoncentrowane na Rozwiązaniach? Jak wykorzystać program „Kids Skills” – „Dam Radę!” do pracy z dziećmi z ASD, w pracy terapeutycznej? Co takiego proponuje i jak działa ten program, jakich uczy umiejętności?
Zadaniem osób pracujących na co dzień z młodzieżą jest umiejętność ustalenia, jakiego rodzaju pomoc będzie adekwatna i skuteczna. By tego dokonać, potrzebna jest wiedza zarówno z zakresu objawów zaburzeń lękowych, jak i świadomość, że różne problemy młodzieży – pozornie odległe od zaburzeń lękowych – bardzo często skrywają lęk, do którego koniecznie trzeba się odnieść, jeżeli chcemy nawiązać z nastolatkiem więź umożliwiającą podjęcie dalszego leczenia. Celem niniejszego artykułu jest wskazanie na specyfikę zaburzeń lękowych w okresie dorastania, ze szczególnym uwzględnieniem innych objawów zaburzeń psychicznych, które maskują odczuwany przez nastolatka lęk.