Ponieważ aż 8 milionów Polaków cierpi na różnego rodzaju problemy i zaburzenia psychiczne, niewykluczone, że pracownik socjalny w swojej pracy spotka się z osobą z tego typu chorobą. Jak wówczas postępować, by nie zaszkodzić cierpiącemu?
Dział: Zdaniem psychologa
Można zaryzykować twierdzenie, że bez zrozumienia, iż specyfika funkcjonowania klienta ośrodków pomocy społecznej jest w dużym stopniu „upośledzona” jeśli chodzi o poczucie sprawczości i wiary we własne możliwości, nie można w zadowalający i skuteczny sposób mu pomóc.
Niniejszy artykuł będzie składał się z dwóch części, temat jest bardzo obszerny i chciałabym go Państwu przedstawić w obszarze teoretyczno-praktycznym. Pierwszy będzie dotyczył kwestii teoretycznych w oparciu między innymi o pracę prof. Antoniego Kępińskiego, w drugim zajmiemy się kategorią praktyczną, dotyczącą kontaktu z chorym, motywacją do leczenia oraz zasadami bezpieczeństwa.
Jak pracownik socjalny może wspierać ofiarę przemocy, aby ta zakończyła związek ze sprawcą i uniezależniła się od niego?
Wychodzenie ze związku przemocowego nie jest łatwym przedsięwzięciem, to skomplikowany proces wymagający determinacji i odwagi. Wiele kobiet, mówiąc o tym doświadczeniu, określa je jako walkę o przetrwanie, o życie, o siebie. Aby rozpocząć wychodzenie z takiego uwikłania, konieczne jest zdanie sobie sprawy z tego, czym jest związek oparty na przemocy i jakie są jego główne cechy. Należy pamiętać, że mamy tu do czynienia z potężnym splątaniem psychologicznym, które gmatwa dodatkowo brak wsparcia społecznego, komplikacje prawne, a co najsmutniejsze – stygmatyzacja ofiar.
Istnieje wiele metod pomocy dzieciom w trudnych dla nich chwilach. Jedną z nich jest terapia sztuką, wykorzystywana w wielu podejściach terapeutycznych.
Wpływ alkoholu na zachowania oraz organizm człowieka znany jest od wieków. Systematycznie spożywany w sporych ilościach wpływa na ośrodkowy układ nerwowy, powodując niejednokrotnie nieodwracalne zmiany zarówno w myśleniu, jak i zachowaniu.
Czym jest wyobraźnia? Jak bardzo umiejętność posługiwania się nią pomaga dzieciom w rozumieniu otaczającego je świata?
Czy można potraktować zabawę, wyobraźnię jako narzędzia pomocne w pracy terapeutycznej z najmłodszymi?
Jednym z ważnych zadań pracownika socjalnego oraz asystenta rodziny jest pomoc rodzinie w rozpoznaniu pierwszych objawów, które mogą wskazywać na problemy w funkcjonowaniu układu nerwowego dziecka. W jaki sposób rozpoznać problem?
Autyzm nie jest chorobą, ale całościowym, skomplikowanym zaburzeniem rozwojowym, które obejmuje wiele sfer funkcjonowania, takich jak kompetencje społeczne, emocjonalne, motoryczne, sensoryczne, a także opóźnienia i problemy w zakresie rozwoju języka. Pojawia się zaraz po urodzeniu lub we wczesnym dzieciństwie.
Jak pomóc kobiecie, która dowiaduje się o niepełnosprawności swojego jeszcze nienarodzonego dziecka odnaleźć się w nowej dla niej sytuacji.