Dołącz do czytelników
Brak wyników

Z praktyki pracownika

25 czerwca 2018

NR 55 (Czerwiec 2018)

Przed interwencją
Ocena zagrożeń wobec dziecka w rodzinie

0 802

Pracownicy socjalni podejmują trudne decyzje. Odebranie dziecka z rodziny wiąże się z ogromem cierpienia i stresem. To strata dla rodziców  i nowa, nieznana sytuacja, z którą będzie musiał zmierzyć się mały człowiek. Okoliczności te powodują wewnętrzne napięcie oraz masę wątpliwości, z jakimi trzeba się liczyć. Czasem jedyną alternatywą jest wybór mniejszego zła i świadomość działania na rzecz poprawy, 
jaka nastąpić ma dopiero w pewnej dłuższej perspektywie.

Krzywda dzieci budzi szczególne emocje. Doświadczają ich zwłaszcza osoby, które same zostały rodzicami. To złość, poczucie bezsensu, niesprawiedliwości, głęboki żal i niemoc. Współczucie to za małe słowo. „Biedne dzieci” chce się ratować, wziąć na ręce, przytulić, ukoić ich smutek oraz wynagrodzić to, że nie dostawały tortu urodzinowego, nie miały okazji bawić się na kolorowym placu zabaw i nikt nie zabrał je na wakacje. A to najmniejsze z krzywd, jakich doznały. Bywają bite, głodne, przerażone i uważane za zbędny ciężar. Choć trudno w to uwierzyć, nie każdy kocha swoje dzieci, nie każdemu noworodek trzymany na piersi wydaje się spełnieniem marzeń o osobistym szczęściu, a mała dziewczynka o niebieskich oczkach i nieśmiałym uśmiechu nie zawsze napawa bezwarunkową czułością. Niektórzy rodzice traktują potomstwo jak swoją własność, inni dopatrują się w nim jedynie obowiązków i przeszkód w realizacji swoich potrzeb. Jest też grupa dorosłych, którzy zwyczajnie nie dają sobie rady. Są chorzy z powodu uzależnień lub sami zostali 
wychowani w taki sposób, że nie są w stanie otwarcie przywiązać się i zaoferować ciepła drugiej istocie.

POLECAMY

Czynniki ryzyka

Dzieci doznają cierpienia, obojętności, zaniedbywania w różnych rodzinach – zarówno tych dobrych, szanowanych, o wysokim statusie społecznym, jak i tych, którym nie powodzi się najlepiej, a w których przeżywane trudności dostrzegalne są niemal na pierwszy rzut oka. Dla rozpoznania rzeczywistych, jawnych i ukrywanych problemów, niezbędna jest rozmowa oraz baczne obserwowanie wszystkich domowników, ich wzajemnych stosunków, reakcji, sposobu odnoszenia się do siebie. Pomocne bywa zwracanie uwagi na czynniki ryzyka występowania przemocy wobec dziecka. Dotyczą one m.in. przebiegu ciąży, stopnia zaradności w opiece nad noworodkiem, niemowlęciem, maluchem do trzech lat, indywidualnych predyspozycji opiekunów i ich warunków bytowych. Istotne jest to, jak przeżywają oni dane sytuacje, a nie obiektywna ocena zdarzeń. Dziecko może być nieakceptowane i niechciane, jeżeli:

  • pochodzi z nieplanowanej ciąży, z którą wiązał się duży niepokój,
  • ciąża spowodowała odrzucenie przez partnera, zakończenie ważnej dla matki relacji,
  • ciąża skutkowała dużymi zmianami w wyglądzie kobiety, powodowała złe samopoczucie, pogorszenie stanu zdrowia,
  • podczas ciąży kobieta spotykała się z emocjonalnie bolesną krytyką, nie mogła liczyć na wsparcie bliskich osób, była źle traktowana przez personel medyczny,
  • przyjście dziecka na świat było trudne i bolesne, poród powikłany, narodziny wiązały się z długofalowymi konsekwencjami, np. cesarskie cięcie powoduje obniżenie sprawności fizycznej i ból utrzymujący się nawet do kilku miesięcy.

Kobieta, która nie radzi sobie z opieką nad dzieckiem będzie odczuwać złość i frustrację. Kolejne czynniki ryzyka to:

  • postrzeganie dziecka jako płaczliwego,
  • kłopoty z żywieniem: brak apetytu lub zbyt częste w ocenie matki, domaganie się jedzenia,
  • noce,...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów



Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Doradca w Pomocy Społecznej"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • ...i wiele więcej!

Przypisy