Szacuje się, że na całym świecie żyje obecnie 50 mln osób, które mają demencję. Co trzy sekundy u nowej osoby diagnozuje się otępienie wywołane chorobą neurodegeneracyjną. Z uwagi na fakt, że występuje ono najczęściej u osób po 60. roku życia, zalicza się je do wielkich problemów geriatrycznych, przed którymi stoi światowa medycyna. Jeśli przypuszczenia Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Alzheimerowych (Alzheimer's Disease International) się spełnią, to w 2050 r. odsetek osób żyjących z demencją powiększy się ponadtrzykrotnie do 152 mln osób.
Dział: WARSZTAT PRACY TERAPEUTY
Zwiększenie liczebności osób w podeszłym wieku powoduje występowanie nowych zjawisk, często na pograniczu zdrowia i choroby. A tym samym zmusza do zwrócenia większej uwagi na cierpienie osób starszych (Parnowski, 2016). Ponadto wraz z wydłużaniem się okresu życia w zdrowiu wzrasta zainteresowanie utrzymaniem zdrowia seksualnego w późniejszych dekadach życia. W artykule poruszony został aspekt sprawności seksualnej w kontekście procesu starzenia się u mężczyzn. Omówione zostały najważniejsze obszary od perspektywy rozwojowej po najczęstsze dysfunkcje seksualne, proces diagnostyczny i możliwości psychoterapeutyczne.
Kryzys pojawia się w wyniku negatywnej interpretacji sytuacji, w jakiej znalazła się osoba. Negatywna interpretacja powoduje negatywne emocje, ujawniają się one w ciele w postaci, np.: szybkiego bicia serca, drżenia i pocenia rąk, biegunki, trudności w zasypianiu itp. Te z kolei powodują określone zachowania, np. wybuchy złości jako sposób zredukowania napięcia, jakie nam towarzyszy.
Adopcja to wyjątkowa forma budowania rodziny, która może być źródłem radości i satysfakcji, ale jednocześnie stanowi duże wyzwanie. Dzieci adoptowane mają za sobą trudne doświadczenia, takie jak opuszczenie przez rodziców biologicznych, przemoc różnego rodzaju, zaniedbanie, co w konsekwencji powoduje przejście do rodziny zastępczej lub pobyt w instytucjach opiekuńczych. Te doświadczenia wpływają na ich zdolność do nawiązywania i utrzymywania relacji z innymi (Brennan i wsp., 2019; Bowlby, 1988).
Problemy ze zdrowiem psychicznym u dzieci i młodzieży są złożone i wieloaspektowe. Często są one kształtowane przez połączenie czynników rozwojowych, emocjonalnych, społecznych, edukacyjnych i środowiskowych. Aby skutecznie sprostać tym wyzwaniom, niezbędna jest interdyscyplinarna współpraca między specjalistami – nie tylko psychologami, psychoterapeutami, psychiatrami, pediatrami, pedagogami, logopedami, pracownikami socjalnymi, fizjoterapeutami, ale również muzykami, inżynierami biomedycznymi i programistami.
Nowoczesność w wielu wymiarach wpływa na nowe trendy. Niestety, często dochodzi do sytuacji, które nie są związane z tym, aby wspierać dobrostan młodych ludzi, a wręcz przeciwnie.
Strata jest nieodłącznym elementem naszego życia. Tracimy mniej lub bardziej wartościowe rzeczy materialne. Tracimy stabilizację i poczucie bezpieczeństwa. Tracimy relacje. Tracimy także ludzi. I choć każda z utraconych rzeczy czy spraw może przynieść wiele negatywnych konsekwencji i wzbudzać w nas trudne do przeżycia emocje, to strata związana z utratą bliskiej osoby jest jednym z najtrudniejszych doświadczeń, z jakim przychodzi się nam w życiu zmierzyć.
Relacja pomocowa z osobą w kryzysie jest jednym z najbardziej wymagających, ale też najbardziej znaczących doświadczeń w pracy psychologa, terapeuty czy pracownika socjalnego.
Lody czekoladowe, ciekawa książka, inspirująca gra przygodowa, spotkanie z przyjaciółmi – to niewielkie rzeczy i aktywności, które przyczyniają się do poprawy naszego samopoczucia. Pozytywny nastrój pozwala nam na lepszy odbiór otaczającej rzeczywistości, a także przedstawia nas jako osoby otwarte, komunikatywne i chętne do tworzenia relacji.
Istnieje wiele prac naukowych wskazujących na pozytywne efekty stosowania terapii zajęciowej. Udział w niej przede wszystkim daje możliwość zdobycia nowych i cennych umiejętności przydatnych w życiu codziennym. Uczestnicy bardzo często odkrywają w sobie talenty, o których do tej pory nie wiedzieli. Zajęcia pozwalają także pozbyć się napięcia emocjonalnego oraz stresu.
Przedstawienie informacji za pomocą obrazów jest skuteczną metodą wspierającą dzieci z zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD). Obraz poprawia rozumienie konkretnych sytuacji, ułatwia zapamiętywanie i uczenie się. Bazując na aktualnej wiedzy dotyczącej naturalnej predyspozycji do myślenia obrazami u osób z ASD, warto wykorzystać ten potencjał w oddziaływaniach terapeutycznych.