Dział: WARSZTAT PRACY TERAPEUTY

Jak wynika z badań, osoby ze złożonymi potrzebami komunikacyjnymi, w szczególności osoby z wieloraką niepełnosprawnością, są aż sześć razy częściej narażone na przemoc fizyczną, psychiczną i seksualną (Pieńkowska, Fornalik, 2018). Jednocześnie zaburzenia rozwoju językowego i komunikacyjnego utrudniają zarówno zgłoszenie doświadczeń przemocy, znęcania się, jak i potrzeby uzyskania pomocy i wsparcia (Cook i in., 1993). Brak dostępu do komunikacji nie tylko uniemożliwia wezwanie pomocy w sytuacji zagrożenia, ale także czyni z osób ze złożonymi potrzebami komunikacyjnymi szczególnie narażoną grupę, gdyż sprawcy przemocy będą postrzegać osoby niemówiące jako niezdolne do opowiedzenia o tym, co się wydarzyło, rodzinie czy odpowiednim służbom (Bryen, Wickman, 2011; Collier i in., 2006).

Jak reagować dobrze na niepożądane zachowania seksualne osób z niepełnosprawnością intelektualną i wdrożyć odpowiednią profilaktykę przeciw przemocy seksualnej i nadużyciom? Z pomocą może przyjść tutaj stworzony w Belgii, tzw. System flagowy.

Artykuł 198 Wykorzystanie seksualne bezradności, niepoczytalności, Kodeks karny (z dnia 6 czerwca 1997 r.): „Kto, wykorzystując bezradność innej osoby lub wynikający z upośledzenia umysłowego lub choroby psychicznej brak zdolności tej osoby do rozpoznania znaczenia czynu lub pokierowania swoim postępowaniem, doprowadza ją do obcowania płciowego lub do poddania się innej czynności seksualnej albo do wykonania takiej czynności, podlega karze pozbawienia wolności od 6 miesięcy do lat 8”.

Dla wielu osób walka z alkoholem lub innymi substancjami psychoaktywnymi jest jedną z najtrudniejszych życiowych dróg (Collins, 2019). Przez lata słyszano często, że istnieje tylko jedno rozwiązanie: całkowita abstynencja (Heather, 2010). Dla niektórych to działa i ratuje życie. Dla innych jednak ta perspektywa bywa zbyt trudna, zbyt odległa albo wręcz zniechęcająca i sprawia, że w ogóle nie sięgają po pomoc (O’Leary, 2024). 
Coraz częściej pojawia się więc pytanie: Czy naprawdę jedyną drogą do poprawy zdrowia i jakości życia jest całkowite zerwanie z substancją? A może istnieją inne, bardziej elastyczne formy wsparcia, które spotykają człowieka tam, gdzie on aktualnie jest – bez oceniania i bez stawiania wszystkiego na „albo-albo” (WHO, 2021)?

Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) to skuteczna forma terapii psychologicznej, którą opracowała amerykańska psychoterapeutka Marsha M. Linehan w latach 80. XX wieku. DBT została pierwotnie stworzona w celu leczenia zaburzeń osobowości, zwłaszcza zaburzenia osobowości borderline (BPD), ale okazała się również skuteczna w leczeniu wielu innych problemów emocjonalnych.

Szacuje się, że na całym świecie żyje obecnie 50 mln osób, które mają demencję. Co trzy sekundy u nowej osoby diagnozuje się otępienie wywołane chorobą neurodegeneracyjną. Z uwagi na fakt, że występuje ono najczęściej u osób po 60. roku życia, zalicza się je do wielkich problemów geriatrycznych, przed którymi stoi światowa medycyna. Jeśli przypuszczenia Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Alzheimerowych (Alzheimer's Disease International) się spełnią, to w 2050 r. odsetek osób żyjących z demencją powiększy się ponadtrzykrotnie do 152 mln osób.

Zwiększenie liczebności osób w podeszłym wieku powoduje występowanie nowych zjawisk, często na pograniczu zdrowia i choroby. A tym samym zmusza do zwrócenia większej uwagi na cierpienie osób starszych (Parnowski, 2016). Ponadto wraz z wydłużaniem się okresu życia w zdrowiu wzrasta zainteresowanie utrzymaniem zdrowia seksualnego w późniejszych dekadach życia. W artykule poruszony został aspekt sprawności seksualnej w kontekście procesu starzenia się u mężczyzn. Omówione zostały najważniejsze obszary od perspektywy rozwojowej po najczęstsze dysfunkcje seksualne, proces diagnostyczny i możliwości psychoterapeutyczne.

Kryzys pojawia się w wyniku negatywnej interpretacji sytuacji, w jakiej znalazła się osoba. Negatywna interpretacja powoduje negatywne emocje, ujawniają się one w ciele w postaci, np.: szybkiego bicia serca, drżenia i pocenia rąk, biegunki, trudności w zasypianiu itp. Te z kolei powodują określone zachowania, np. wybuchy złości jako sposób zredukowania napięcia, jakie nam towarzyszy.