Dział: WARSZTAT PRACY TERAPEUTY

Dla wielu osób walka z alkoholem lub innymi substancjami psychoaktywnymi jest jedną z najtrudniejszych życiowych dróg (Collins, 2019). Przez lata słyszano często, że istnieje tylko jedno rozwiązanie: całkowita abstynencja (Heather, 2010). Dla niektórych to działa i ratuje życie. Dla innych jednak ta perspektywa bywa zbyt trudna, zbyt odległa albo wręcz zniechęcająca i sprawia, że w ogóle nie sięgają po pomoc (O’Leary, 2024). 
Coraz częściej pojawia się więc pytanie: Czy naprawdę jedyną drogą do poprawy zdrowia i jakości życia jest całkowite zerwanie z substancją? A może istnieją inne, bardziej elastyczne formy wsparcia, które spotykają człowieka tam, gdzie on aktualnie jest – bez oceniania i bez stawiania wszystkiego na „albo-albo” (WHO, 2021)?

Terapia dialektyczno-behawioralna (DBT) to skuteczna forma terapii psychologicznej, którą opracowała amerykańska psychoterapeutka Marsha M. Linehan w latach 80. XX wieku. DBT została pierwotnie stworzona w celu leczenia zaburzeń osobowości, zwłaszcza zaburzenia osobowości borderline (BPD), ale okazała się również skuteczna w leczeniu wielu innych problemów emocjonalnych.

Szacuje się, że na całym świecie żyje obecnie 50 mln osób, które mają demencję. Co trzy sekundy u nowej osoby diagnozuje się otępienie wywołane chorobą neurodegeneracyjną. Z uwagi na fakt, że występuje ono najczęściej u osób po 60. roku życia, zalicza się je do wielkich problemów geriatrycznych, przed którymi stoi światowa medycyna. Jeśli przypuszczenia Międzynarodowej Federacji Stowarzyszeń Alzheimerowych (Alzheimer's Disease International) się spełnią, to w 2050 r. odsetek osób żyjących z demencją powiększy się ponadtrzykrotnie do 152 mln osób.

Zwiększenie liczebności osób w podeszłym wieku powoduje występowanie nowych zjawisk, często na pograniczu zdrowia i choroby. A tym samym zmusza do zwrócenia większej uwagi na cierpienie osób starszych (Parnowski, 2016). Ponadto wraz z wydłużaniem się okresu życia w zdrowiu wzrasta zainteresowanie utrzymaniem zdrowia seksualnego w późniejszych dekadach życia. W artykule poruszony został aspekt sprawności seksualnej w kontekście procesu starzenia się u mężczyzn. Omówione zostały najważniejsze obszary od perspektywy rozwojowej po najczęstsze dysfunkcje seksualne, proces diagnostyczny i możliwości psychoterapeutyczne.

Kryzys pojawia się w wyniku negatywnej interpretacji sytuacji, w jakiej znalazła się osoba. Negatywna interpretacja powoduje negatywne emocje, ujawniają się one w ciele w postaci, np.: szybkiego bicia serca, drżenia i pocenia rąk, biegunki, trudności w zasypianiu itp. Te z kolei powodują określone zachowania, np. wybuchy złości jako sposób zredukowania napięcia, jakie nam towarzyszy.

Adopcja to wyjątkowa forma budowania rodziny, która może być źródłem radości i satysfakcji, ale jednocześnie stanowi duże wyzwanie. Dzieci adoptowane mają za sobą trudne doświadczenia, takie jak opuszczenie przez rodziców biologicznych, przemoc różnego rodzaju, zaniedbanie, co w konsekwencji powoduje przejście do rodziny zastępczej lub pobyt w instytucjach opiekuńczych. Te doświadczenia wpływają na ich zdolność do nawiązywania i utrzymywania relacji z innymi (Brennan i wsp., 2019; Bowlby, 1988).

Problemy ze zdrowiem psychicznym u dzieci i młodzieży są złożone i wieloaspektowe. Często są one kształtowane przez połączenie czynników rozwojowych, emocjonalnych, społecznych, edukacyjnych i środowiskowych. Aby skutecznie sprostać tym wyzwaniom, niezbędna jest interdyscyplinarna współpraca między specjalistami – nie tylko psychologami, psychoterapeutami, psychiatrami, pediatrami, pedagogami, logopedami, pracownikami socjalnymi, fizjoterapeutami, ale również muzykami, inżynierami biomedycznymi i programistami.

Nowoczesność w wielu wymiarach wpływa na nowe trendy. Niestety, często dochodzi do sytuacji, które nie są związane z tym, aby wspierać dobrostan młodych ludzi, a wręcz przeciwnie.