Dołącz do czytelników
Brak wyników

Prawo pod lupą

25 czerwca 2018

NR 54 (Maj 2018)

Umieszczenie w schronisku a zapewnienie schronienia matce z małym dzieckiem
Różnice w postępowaniu o przyjęcie do ośrodków wsparcia

0 67

Umieszczenie w schronisku oraz pobyt w domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży są formami niepieniężnymi pomocy społecznej. Zasadniczą różnicą pomiędzy świadczeniem z pomocy społecznej w formie schronienia a pomocą w formie pobytu w domu dla matek z małoletnimi dziećmi i kobiet w ciąży jest jednak to, że pierwszy rodzaj pomocy udzielany jest, co do zasady, osobom bezdomnym, natomiast drugi z uwagi na wystąpienie przesłanki przemocy lub innej sytuacji kryzysowej. 

I tak, pomoc w formie schronienia udzielana jest osobom bezdomnym, czyli, zgodnie z przepisem art. 6  pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j.: Dz. U. z 2017, poz. 1769 z późn. zm.) osobom niezamieszkującym w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowanym na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności, a także osobom niezamieszkującym w lokalu mieszkalnym i zameldowanym na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. 

Udzielenie schronienia zgodnie z przepisem art. 17 ust. 1 pkt 3 ustawy o pomocy społecznej jest zadaniem własnym gminy o charakterze obowiązkowym. Należy wskazać w tym miejscu, że na zasadzie określonej w przepisie art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, do udzielenia tej formy pomocy właściwą jest gmina ostatniego miejsca zameldowania osoby bezdomnej na pobyt stały. Jedynie w przypadkach szczególnie uzasadnionych sytuacją osobistą osoby ubiegającej się o to świadczenie oraz w sprawach niecierpiących zwłoki, właściwą miejscowo jest gmina miejsca pobytu osoby ubiegającej się o świadczenie (art. 101 ust. 3 ww. ustawy). W tym drugim jednak przypadku gmina właściwa ze względu na ostatnie miejsce zameldowania na pobyt stały jest obowiązana do zwrotu wydatków gminie, która przyznała świadczenia w miejscu pobytu (art. 101 ust. 7 ww. ustawy), z wyłączeniem pobytu w noclegowni lub ogrzewalni 
(art. 48a ust. 10 ww. ustawy).

Udzielenie schronienia

Zgodnie z przepisem art. 48 ustawy o pomocy społecznej, osoba lub rodzina ma prawo do schronienia, jeżeli jest tego pozbawiona. Szczegółowe zasady udzielania tej formy pomocy określają przepisy art. 48a ustawy o pomocy społecznej oraz rozporządzenia Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 kwietnia 2017 r. 
w sprawie standardów noclegowni, schronisk dla osób bezdomnych i ogrzewalni (Dz. U. z 2017 r., poz. 953). Udzielenie schronienia następuje przez przyznanie tymczasowego miejsca w noclegowni albo schronisku dla osób bezdomnych (art. 48a ust. 1 ww. ustawy), gdzie:

  • schronisko zapewnia osobom bezdomnym, które podpisały kontrakt socjalny, całodobowe, tymczasowe schronienie oraz usługi ukierunkowane na wzmacnianie aktywności społecznej, wyjście z bezdomności i uzyskanie samodzielności życiowej,
  • noclegownia zapewnia schronienie osobom bezdomnym, świadcząc tymczasową pomoc w postaci miejsca noclegowego, w ramach której umożliwia spędzenie nocy w warunkach gwarantujących ochronę życia i zdrowia,
  • ogrzewalnia umożliwia interwencyjny, bezpieczny pobyt w ogrzewanych pomieszczeniach wyposażonych co najmniej w miejsca siedzące.

We wszystkich ww. placówkach udzielania schronienia mogą przebywać osoby zdolne do samoobsługi, których stan zdrowia nie zagraża zdrowiu i życiu innych osób przebywających w placówce (art. 48a ust. 5 ww. ustawy), a ponadto w noclegowni i schronisku nie mogą przebywać osoby będące pod wpływem alkoholu lub pod wpływem substancji psychoaktywnych (art. 48a ust. 6 ww. ustawy). Jedynie w szczególnie uzasadnionych sytuacjach (np. z uwagi na warunki pogodowe zagrażające życiu lub zdrowiu) dopuszcza się przebywanie w noclegowni i w schronisku osób pod wpływem alkoholu lub substancji psychoaktywnych (art. 48a ust. 7 ww. ustawy).

Pomoc w formie schronienia udzielana jest osobom bezdomnym, czyli, zgodnie z przepisem art. 6 pkt 8 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j.: Dz. U. z 2017, poz. 1769 z późn. zm.) osobom niezamieszkującym w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowanym na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności, a także osobom niezamieszkującym w lokalu mieszkalnym i zameldowanym na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. 

 

Zgodnie z przepisem art. 106 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej, przyznanie świadczenia w formie schronienia, co do zasady, następuje w formie decyzji, poprzedzonej przeprowadzeniem rodzinnego wywiadu środowiskowego (art. 106 ust. 4 ww. ustawy). Zasady te w całej rozciągłości dotyczą sytuacji, w której pomoc w formie schronienia udzielana jest w schronisku. W odniesieniu natomiast do schronienia udzielanego w noclegowni i ogrzewalni przepisy przewidują wyjątek, polegający na nieprzeprowadzaniu rodzinnego wywiadu środowiskowego (art. 48a ust. 8 ww. u...

Pozostałe 70% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów.

Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Doradca w Pomocy Społecznej"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • ...i wiele więcej!
Sprawdź

Przypisy