Dołącz do czytelników
Brak wyników

Coaching w pracy socjalnej

29 października 2018

NR 58 (Październik 2018)

Modele rozmów coachingowych
– jak wspomóc pracę z klientem OPS?

0 4635

Podstawą nawiązania odpowiedniej relacji w coachingu jest zdobycie wzajemnego zaufania oraz szacunku. Osoba coachowana powinna czuć się swobodnie podczas rozmowy, ponieważ tylko wtedy będzie w stanie szczerze mówić o swoich trudnościach i przeżyciach. Coach natomiast powinien być prawdziwie zainteresowany wypowiedziami mówiącego oraz wykazywać chęć i gotowość do udzielenia mu odpowiedniej pomocy.

Celem każdego coachingu jest uświadomienie klientowi, że tak naprawdę ma wybór i może wybierać różne sposoby myślenia, odczuwania i zachowywania się. Natomiast powszechnym motywem pracy coachingowej jest fakt, że klienci, którzy działają w pewien określony sposób chcą czuć, myśleć i zachowywać się inaczej. Spotkania indywidualne rozwijające kompetencje w obszarze osobistym, społecznym i zawodowym mają pełnić funkcję sesji, podczas których klienci OPS poznają lepiej siebie i swoje możliwości oraz swój wpływ na zmianę. Nie jest to jednak metoda pracy dla każdego. To propozycja dla osób, które czegoś w życiu pragną, mają ambicje, chcą coś osiągnąć, ale potrzebują wsparcia. Są natomiast zmotywowane do pracy oraz zdeterminowane do wzięcia odpowiedzialności za swój sukces. 

POLECAMY

Coaching jest bezcelowy w pracy z kimś, kto oczekuje, że coach rozwiąże za niego wszystkie problemy i doradzi mu „jak ma żyć”, jak wyjść z konkretnej sytuacji, jak rozwiązać wszystkie swoje problemy. Nie ma również efektów pracy, kiedy osoba zostaje zmuszona do współpracy. Bez pełnego zaangażowania i podjęcia zobowiązania do działania żadna współpraca nie ma szans powodzenia. Podstawą nawiązania odpowiedniej relacji w coachingu jest zdobycie wzajemnego zaufania oraz szacunku. Klient powinien czuć się swobodnie podczas rozmowy, ponieważ tylko wtedy będzie w stanie szczerze mówić o swoich trudnościach i przeżyciach. Coach natomiast powinien być prawdziwie zainteresowany wypowiedziami mówiącego oraz wykazywać chęć i gotowość do udzielenia mu odpowiedniej pomocy. 

Relacja w coachingu powinna być partnerska. Osobie prowadzącej proces nie wolno przejawiać wyższości, krytykować mówiącego ani manifestować swojej wiedzy. Tylko przyjazne nastawienie, wyrozumiałość, unikanie osądzania oraz troska sprowokują osobę coachowaną do głębszych przemyśleń i konstruktywnych wniosków, które doprowadzą do podjęcia odpowiednich działań. 

Wszystkie przedstawione modele można wykorzystywać jako samodzielne narzędzia lub wybierać poszczególne elementy do prowadzenia rozmów z klientami OPS. Najlepiej jednak – niezależnie od wybranego modelu czy typu narzędzia – podczas tego typu spotkań sprawdza się metoda lejka coachingowego. Zaczyna się od wąsko zakreślonego celu – odpowiedzi na pytanie, jaki jest ostateczny cel klienta. Potem coach rozszerza rozmowę za pomocą pytań otwartych, które pozwalają 
na pełniejsze rozważenie tego, co dzieje się w danej sytuacji, zarówno wewnętrznie, jak i zewnętrznie. Wydobycie większej ilości informacji pomaga klientowi opracować możliwe rozwiązania problemu. 
Na tym etapie rozmowa ponownie zaczyna się zawężać. Osoba coachowana ocenia opcje i decyduje, jakie działania zamierza pod...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów



Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Doradca w Pomocy Społecznej"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • ...i wiele więcej!

Przypisy