Dołącz do czytelników
Brak wyników

Tematu numeru

27 listopada 2018

NR 59 (Listopad 2018)

Zapewnienie schronienia w okresie zimowym

0 902

Jakie narzędzia prawne może wykorzystać pracownik socjalny, aby w okresie zimowym pomóc bezdomnym oraz innym osobom żyjącym w trudnych warunkach mieszkaniowych.

Bezdomność jako zjawisko społeczne jest jedną z przesłanek udzielenia świadczeń z pomocy społecznej. Ma to związek, zwłaszcza w okresie zimowym, z ochroną życia i zdrowia ludzkiego, a w szerszym ujęciu z konstytucyjną zasadą poszanowania i ochrony przyrodzonej oraz niezbywalnej godności człowieka1, której to realizowanie jest obowiązkiem władz publicznych. Do zasady poszanowania godności człowieka odwołują się także przepisy ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1508 z późn. zm.), która w przepisie art. 3 ust. 1 stanowi, iż pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.

POLECAMY

Zdefiniować bezdomność

Punktem wyjścia do rozważań dotyczących problematyki bezdomności jest ustawowa definicja osoby bezdomnej, którą ustawa o pomocy społecznej w przepisie art. 6 pkt 8 definiuje jako osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowaną na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności, a także osobę niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym i zameldowaną na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. Należy wskazać w tym miejscu, że definicja ustawowa rozróżnia dwa stany faktyczne2. Pierwszy z nich dotyczy bezdomności w ścisłym tego słowa znaczeniu (brak lokalu, brak zameldowania na pobyt stały) oraz bezdomność będącą następstwem wystąpienia okoliczności, które zmusiły osobę (rodzinę) do opuszczenia lokalu, z uwagi na brak możliwości dalszego zamieszkiwania w nim. Ustawa nie określa przyczyn braku takiej możliwości, skupiając się wyłączne na tym, że taki stan faktyczny zaistniał. W praktyce najczęstszymi przyczynami braku możliwości zamieszkiwania w lokalu są okoliczności związane z działaniem osób trzecich (małżonka, krewnych), na skutek których osoba została zmuszona do opuszczenia lokalu (w związku ze stosowaną wobec niej przemocą), albo też nie może wrócić do lokalu (nie zostaje do niego wpuszczona), mimo że tego chce.

Definicja osoby bezdomnej rozważana powinna być także w kontekście, zawartym w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1234 z późn. zm.), zgodnie z którym przez lokal należy rozumieć lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych, a także lokal będący pracownią służącą twórcy do prowadzenia działalności w dziedzinie kultury i sztuki. Nie jest w rozumieniu ustawy lokalem pomieszczenie przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub w innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych.

Zestawiając przepisy ustawy o pomocy społecznej dotyczące pojęcia osoby bezdomnej oraz przepisy ustawy o ochronie praw lokatorów dotyczące pojęcia lokalu, można wyprowadzić następujące wnioski:

  1. Użycie w przepisie art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie praw lokatorów zwrotu „w szczególności” wskazuje na jedynie przykładowy charakter wyliczenia; wszystkie pomieszcz...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów



Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Doradca w Pomocy Społecznej"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • ...i wiele więcej!

Przypisy