Dołącz do czytelników
Brak wyników

Zdaniem psychologa

13 września 2019

NR 67 (Wrzesień 2019)

Nadpobudliwość psychoruchowa u dzieci

0 1322

Zakres zadań dotyczących po- mocy dziecku i rodzinie, który jest wymieniony w Ustawie o po- mocy społecznej nie jest przy- padkowy. Pierwsze zadania opisują profilaktykę i wsparcie jako główny zakres pracy socjalnej. Polega ona na współpracy z rodziną oraz obserwacji, ocenie i opisie problemu, który się w niej pojawia. To bardzo odpowiedzialne zadanie, szczególnie gdy dotyczy dzieci – a zwłaszcza tych młodych ludzi, których dotyka problem nadpobudliwości psychoruchowej.

W poniższym artykule chciałabym przedstawić zagadnienie dotyczące nadpobudliwości psychoruchowej, popularnie określanej jak ADHD. Tak zwane „dzieci-demony”, czy „małe potwory”, w oczach wielu osób wychowują się w rodzinach niewydolnych wychowawczo czy alkoholowych. To mit, który może doprowadzić do stygmatyzacji rodziny w środowisku sąsiedzkim czy szkolnym. Dobrze wiedzieć, że krnąbrne zachowanie nie zawsze wynika ze złej woli rodziców czy tak zwanych błędów wychowawczych, a może być wynikiem zaburzeń neurorozwojowych. Nierozpoznanie tego zagadnienia i jego nierozumienie może powodować napięcia pomiędzy rodzicami a szkołą. W takiej sytuacji rola pracownika socjalnego wydaje się nieoceniona. Jest spora grupa osób kwestionujących istnienie ADHD. Argumentacja dotyczy przede wszystkim tego, że objawy są skutkiem złego wychowania. Eksperci zaprzeczają temu i wskazują na konkretne przyczyny oraz konieczność otoczenia dziecka i rodziny profesjonalną opieką.

POLECAMY

O przyczynach ADHD

Zespół nadpobudliwości psychoruchowej znany jest od prawie 143 lat. Obecnie w piśmiennictwie światowym używa się dwóch nazw. Powszechna klasyfikacja Amerykańskiego Towarzystwa Psychiatrycznego opisuje je jako Attention Deficit Hyperactivity Disorder (ADHD) – zespół nadpobudliwości psychoruchowej z zaburzeniami koncentracji uwagi. Z kolei Światowa Organizacja Zdrowia proponuje termin Hyperkinetic Disorder, czyli zespół hiperkinetyczny lub zaburzenia hiperkinetyczne. Powszechnie na całym świecie używa się skrótu ADHD. Na samym początku spróbujmy ustalić, czym jest nadpobudliwość, która może przecież dotyczyć bardzo wielu obszarów. W dużym uproszczeniu, można sprowadzić nadpobudliwość do odmiennej pracy mózgu, która uniemożliwia dziecku kontrolowanie swoich zachowań, uwagi i ruchów. Takie rozumienie zjawiska jest pewną stałą cechą, która może zmieniać się w miarę dorastania dziecka. Warto pamiętać, że dziecko nadpobudliwe nie ma czegoś za dużo. Ma za mało zdolności do wewnętrznej kontroli i hamowania. Zespół nadpobudliwości psychoruchowej ma bardzo konkretnie określone kryteria diagnostyczne, które są wymagane do jego rozpoznania. Częstość występowania u dzieci w wieku młodszym, szacuje się na ok. od 3 do 10%. Zespół nadpobudliwości jest warunkowany genetycznie. Jeżeli wystąpił u kogoś z najbliższych krewnych, jest od 5 do 7 razy większe prawdopodobieństwo, że wystąpi także u potomstwa. Jeśli jedno z rodziców cierpiało na to zaburzenie, istniej nawet 50% prawdopodobieństwo jego wystąpienia u dziecka. Wyniki powyższych badań skłoniły naukowców do stworzenia hipotezy, że zespół nadpobudliwości psychoruchowej, to zaburzenie przekazywane pokoleniowo, warunkowane genetycznie. W latach 60. ubiegłego wieku, doktor Benjamin Feingold stwierdził, że przyczyną ADHD, może być obecność w spożywanych przez dzieci pokarmach kolorowych barwników i konserwantów. Ta teoria nie potwierdziła się. Kontrolne badania nie wykazały, że wykluczenie obecności rafinowanego cukru zmniejsza objawy zespołu nadpobudliwości. Przez wiele lat utrzymywano teorię, że przyczyną zaburzenia jest nieprawidłowa sytuacja domowa lub błędy wychowawcze. Najnowsze wyniki badań oraz...

Pozostałe 90% treści dostępne jest tylko dla Prenumeratorów



Co zyskasz, kupując prenumeratę?
  • 10 wydań czasopisma "Doradca w Pomocy Społecznej"
  • Dostęp do wszystkich archiwalnych artykułów w wersji online
  • Pełen dostęp do archiwalnych numerów czasopisma w wersji elektronicznej
  • ...i wiele więcej!

Przypisy