Rozwój technologii cyfrowych, powszechność smartfonów, gier online i mediów społecznościowych sprawiają, że środowisko to staje się miejscem, w którym młodzi ludzie chcą przebywać i przebywają przez większość swojego czasu, co utrudnia im realizowanie codziennych obowiązków, funkcjonowanie społeczne i wpływa negatywnie na proces rozwoju. Artykuł przedstawia doświadczenia Poradni Dziecko w Sieci, programu Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę (FDDS) w leczeniu problemowego i kompulsywnego korzystania z ekranów, z wykorzystaniem programu „Lighthouse” Parenting Programme oraz terapii opartej na mentalizacji (Mentalization-Based Treatment, MBT). Omówiono podstawy teoretyczne obu podejść, ich adaptację do pracy z dziećmi, młodzieżą i rodzicami, a także znaczenie relacji terapeutycznej w procesie leczenia.
POLECAMY
Wprowadzenie
Ekrany stały się integralną częścią życia codziennego dzieci i młodzieży. Wspomagają codzienne funkcjonowanie, służą edukacji, rozrywce, kontaktom społecznym, rozwijają kompetencje cyfrowe. Jednocześnie jednym z zagrożeń, które generują, jest zjawisko nadmiernego, problematycznego korzystania z urządzeń ekranowych. Wiąże się ono z trudnościami emocjonalnymi, społecznymi i poznawczymi. W literaturze przedmiotu pojawiają się takie pojęcia, jak: problematyczne używanie internetu (PUI), uzależnienie od gier online (gaming) czy nadużywanie ekranów. Niezależnie od terminologii, kluczowym wyzwaniem klinicznym pozostaje zrozumienie funkcji, jakie ekrany pełnią w życiu młodego człowieka.
Poradnia Dziecko w Sieci to jeden z programów Fundacji Dajemy Dzieciom Siłę – od wielu lat zajmuje się wsparciem dzieci, m...