Jak wynika z badań, osoby ze złożonymi potrzebami komunikacyjnymi, w szczególności osoby z wieloraką niepełnosprawnością, są aż sześć razy częściej narażone na przemoc fizyczną, psychiczną i seksualną (Pieńkowska, Fornalik, 2018). Jednocześnie zaburzenia rozwoju językowego i komunikacyjnego utrudniają zarówno zgłoszenie doświadczeń przemocy, znęcania się, jak i potrzeby uzyskania pomocy i wsparcia (Cook i in., 1993). Brak dostępu do komunikacji nie tylko uniemożliwia wezwanie pomocy w sytuacji zagrożenia, ale także czyni z osób ze złożonymi potrzebami komunikacyjnymi szczególnie narażoną grupę, gdyż sprawcy przemocy będą postrzegać osoby niemówiące jako niezdolne do opowiedzenia o tym, co się wydarzyło, rodzinie czy odpowiednim służbom (Bryen, Wickman, 2011; Collier i in., 2006).
Autor: Katarzyna Włodarczyk
